13 juni 2011 tegen 17.30 uur kreeg ik een smsje. Een eerste contact weer na 14 februari 2011. Ik opende het en zag dat het van hem was. Ik legde mijn telefoon opzij zonder het smsje te hebben geopend en gelezen. Mijn hart klopte vreselijk snel..
Al snel pakte ik weer mijn telefoon en opende ik het berichtje. Hij had mijn handschoen gevonden. "Hee girl! Ik heb je handschoen gevonden 
. X" Ik heb tien minuten gewacht voordat ik een reactie terug stuurde. Meer dan tien minuten geduld kon ik toen niet opdragen. "Hey! 
Haha! Joepieee! Dus toch in je auto. Zat 'ie goed verstopt Groetjes!" "Je had hem echt goed verstopt ja . Maar je krijgt hem wel terug hoor! verder alles goed met je? xx"
Ik heb alleen op "verder alles goed met je" gereageerd, dat andere heb ik overgeslagen. Tja, wat moest ik ermee.. En ik had mijn andere handschoen allang al weggegooid. Ik was bezig met hem te vergeten, wat moest ik met zo'n smsje? Dat maakte het niet makkelijk.
Well, na een paar smsjes stopte het uiteindelijk. Ik had niets meer na zijn laatste smsje gestuurd en ging daarna naar mijn werk.
26 juni 2011 tegen 17.00 uur reageerde hij op een status berichtje van mij op Facebook. Ik antwoordde kort tegen 18.30 uur en kreeg daarna een bericht via de mail van Facebook van hem.. We raakten toen in "gesprek". Hij vroeg of ik nog had gedate na hem. "Nee". Hij gaf aan hij ook niet, maar ik weet het tegendeel, helaas. Hij zei plots daarna "Eigenlijk ben ik je op een verkeerd punt in mijn leven tegengekomen in een veelste drukke tijd. Xxx"
Ik moest huilen.. Waarom dit zinnetje, wat moest ik ermee?? En reageerde dat ik even niet weet te reageren op dat zinnetje. Hij vroeg of hij mij overvallen heeft en bood zijn excuses aan. Waarop ik reageerde dat ik zoiets niet had verwacht, ook niet dat wij elkaar weer zouden spreken en dat zinnetje dus al helemaal niet. Daarnaast weet ik eigenlijk ook niet hoe ik het op moet vatten. Hij geeft dan aan ermee te bedoelen dat hij mij zeker een leuke meid vindt!, maar hij in de tijd dat hij toen met mij is gaan eten toch ook erg veel met andere dingen bezig was. Nadat ik nog een keer had aangegeven dat ik dat uiteindelijk had begrepen (over dat hij veel met andere dingen bezig was) en dat ik het nogmaals niet meer had verwacht ook niet van dat smsje.. gaf hij later aan dat hij gaat slapen, omdat hij de volgende dag om 05.00 uut op moest. We wensten elkaar welterusten en spraken elkaar daarna niet meer.
30 juni 2011 tegen 19.30 uur Smste ik hem dat ik leuk nieuws heb, ik ben tante geworden. Hij feliciteerde mij. Dat was het dan weer.
11 juli 2011 Ik hield het niet meer, dat zinnetje bleef mij bij, ik werd er gek van. Ik was ontzettend verward. Besloot daarom een sms op te stellen en misschien door te sturen.
16 juli 2011 om 21.52 uur had ik al mijn moed opgespaard om het berichtje op te sturen. Ik wilde gewoon weten waar ik aan toe ben en dus zette ik eindelijk deze stap. Om 22.37 uur kreeg ik een smsje terug van hem. Hij wilde ook afspreken, omdat hij mij toen echt wel leuk vond/ vindt. Hij wilde bij mij eten. Prima. We prikten toen een datum. Het werd zaterdag 23 juli 2011. Spannend. Hij was erg flirterig via smsjes..
22 juli 2011 Gezien we geen tijd hadden afgesproken, dan term zaterdagavond, smste ik hem voor een tijd voor de volgende dag. Verbazingwekkend (eigenlijk niet! dxe9ja vu..) smste hij terug dat hij het per ongeluk verkeerd had genoteerd, namelijk de zaterdag daarop (30 juli) en dat hij deze zaterdag (de volgende dag, 23 juli) een verjaardag heeft.. Of afspraak naar volgende week verzet kon worden, mits ik al voorbereidingen heb getroffen, dan zou hij komen, maar kon dan niet lang blijven. Ik gaf aan dat ik inderdaad al boodschappen heb gedaan, maar dat hij moest kijken hoe of wat omdat hij nog een verjaardag daarna heeft. Hij rolde de bal terug. Als het een week opgeschoven kan worden dan liever dat, omdat hij niet leuk vindt snel weg te moeten. Maar hij het ook stom van zichzelf vond dat hij het op verkeerde dag had gezet en ik het dus mag zeggen. Ik hakte de knoop door, wist wat hij eigenlijk wilde en zei dat ik denk ik wel volgende week kan, gezien hij een verjaardag heeft, verzetten wij deze afspraak en wenste hem veel plezier. Drie kwartier later smste hij "Je bent een schat! Xx"
Hierna heb ik niets meer teruggestuurd of nog wat van hem gehoord……
Iedere dag zit hij nog op de datingssite. Hij heeft zelfs zijn tekst uitgebreid. Erg actief bezig dus. Ik heb een neppe account gemaakt om dit te zien. Het spijt me, maar ik wil gewoon weten waar ik aan toe ben. En ondanks dat ik dit alles weet, vind ik hem nog steeds leuk. Ik snap mezelf niet. Ook dat ik weer voor de vierde keer aan de kant word gezet, blijf ik toch een volgende afspraak maken. Waar ben ik mee bezig!!! Ik vind hem te leuk.. Het doet wel enorm pijn en word misselijk bij de gedachte dat hij niet eerlijk is. Hij gaat voor meerdere dames, hij zoekt nog, niets is zeker. Mijn hart voelt zwaar, ineen geknepen, gestoken.. Het voelt niet fijn en goed. Ik ben verdrietig. Ik huil veel. Dit alleen maar om hem.
Ik val weer in mijn oude ik. Mijn eerste liefde om wie ik door vuur en vlam ging. Ook al wist ik dat zijn hart bij een ander was. Nu doe ik het weer. Nu doe ik het weer…..
Ik ben hopeloos, ik weet het. Ik haat ook mezelf. Waarom geef ik of niet om iemand of geheel, maar dan ook echt alles. Ik vind iemand leuk of niet. En als ik iemand leuk vind, is het hevig. Ik ben een gevoelsmens. Al weet ik dat ik aan een lijntje gehouden word, toch… Waarom?? Wees sterk!!!!!
Ik had het toentertijd eigenlijk allang al opgegeven. Het was kwestie van tijd om hem te kunnen vergten en gevoel te laten slijten. Waarom nam hij 13 juni weer contact op, waarom tikte hij 26 juni dat ene zinnetje??
Mijn hele wereld ligt op z'n kop, alleen maar door zijn doen en laten. Waarom ben ik zo bexefnvloedbaar??
Zaterdag 30 juli 2011.. Hoe zou die eruit zien? Ik weet het niet. Ik wil veel van hem weten, maar zal ik de moed hebben. Al laat ik mij nu zo "bespelen". Ik heb zeker nog wel een eigen waarde. Die dag moet ik mij sterk houden om mij niet geheel vrij te laten, om nog sterk afstand te kunnen houden. Die dag moet ik in zijn ogen kunnen kijken en de waarheid kunnen zien. Vindt hij mij echt leuk of…..? Ik moet en zou het weten, dan pas weet ik hoe verder, voor hem en voor mij. Een antwoord is erg belangrijk voor mij.
Zaterdag 30 juli 2011, de dag van de waarheid……………..
